تبلیغات
saeedfallah - ضرورت نقد نمایش و فیلم برای دانشجویان مدیریت
 
درباره وبلاگ


سعید فلاح: دکتری مدیریت استراتژیک
مدرس دانشگاه، مشاور مدیریت
saeedfallah4167@gmail.com

مدیر وبلاگ : Saeed Fallah
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
saeedfallah
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

All the world’s a stage, and all the men and women merely players

They have their exits and their entrances, and one man in his time plays many parts

In Shakespeare’s (1564-1616), As You Like It, Jacque says

                                                                                                                               

یکی از دلایلی که لازم است دانشجویان رشته مدیریت در گرایش‌های مختلف، به نقد نمایش و فیلم بپردازند، این است که دنیای کسب‌وکار چیزی جز صحنه نمایش نیست و همه ما به نوعی بازیگران این صحنه هستیم. تحلیل محتوایی و ساختاری نمایش‌ها و یافتن مصادیق آن در فضای کسب‌وکار می‌تواند کمک شایان توجهی به فهم دقیق مسایل دنیای واقعی نماید. ارتباط نمایش و سازمان در مدیریت با استفاده از مفهوم «استعاره  سازمان به مثابه تئاتر» (Organization as a theatre ) قابل تبیین است. به همین منظور قصد داریم نمایش‌ها و فیلم‌های سینمایی را به فراخور زمانی از دیدگاه مدیریتی نقد نماییم. لذا ضمن بیان مجدد این نکته که نقطه‌نظرات در فضای مدیریتی و نه سینمایی ارائه می‌شود ، ابراز می‌دارد که قطعاً  چنین نقدهایی خالی از اشکال نبوده و می‌تواند تفاوت‌‌های ساختاری و محتوایی با آنچه منتقدین محترم سینما ارائه می‌کنند، داشته باشد.

در ادامه مختصری به معرفی استعاره تئاتر و کارکردهای آن پرداخته می‌شود.

استعاره تئاتر

اروینگ گافمن (1922-1982) در کتاب «معرفی خود در زندگی روزمره (The Presentation of Self in Every Day Life)»که بهترین و مهم‌ترین اثرش است، نظریه نمایشی خود را به تشریح مورد بحث گذارده است. او در این کتاب از استعاره تئاتر برای توصیف صحنه‌هایی که افراد برای اجرای نمایش برمی‌گزینند استفاده کرد. گافمن در حوزه تعامل چهره‌به‌چهره، به‌شدت تحت تـأثیر مفهوم «واقعیتِ اجتماعی(Social reality)» قرار گرفته است. ویژگی مهمی که به‌عنوان نیروی محرک کار گافمن عمل می­کند تفاوت بین نمایش و عملکرد واقعی است. گافمن اعتقاد دارد که سازمان مانند صحنه تئاتر است(Organization is like a theater) ،‌ که نقطه مقابل رویکرد آقای بورکن(Burkean) است که به زعم ایشان سازمان خود تئاتر است (Organization is a theater).

تمرکز بر مهارت های تئاتری مدیران

اگر سازمان به مثابه تئاتر تلقی شود، مدیران و رهبران سازمان در زمان های مختلفی، نمایشنامه‌ نویس‌ ها، تهیه‌کننده‌ها و بازیگران‌ این تئاترها محسوب می‌ شوند. آنها براین نکته تمرکز می‌کنند که پرسنل سازمان چگونه می‌توانند در ایفای نقش خود در سازمان موفق‌تر ظاهر شوند. به کار بردن استعاره تئاتر در سازمان منجر به تهیه لیستی از مهارتهای مدیریت و رهبری از قبیل : انتخاب و درک مخاطب، چگونگی روی صحنه آمدن،انتخاب البسه و وسایل صحنه‌آرایی ، نوشتن و اقتباس متن نمایشنامه، برنامهریزی برای گزینش و انتخاب بازیگران ، برنامهریزی برای تمرین و تکرار نمایش، خلق اثر هنری تاثیرگذار و کارگردانی بازیگران می شود.

کاربرد تئاتر سازمانی 

تئاتر سازمانی دارای کاربردهای زیادی است که مهمترین آنها عبارتند از:

  • حل مشکلات ناشی از تعارض فرهنگ دو شرکت بعد از ادغام آنها
  • برطرف نمودن موانع ارتباطی بین مدیران سطوح میانی و سطوح پایین سازمان
  • حاکم شدن تفکر گروهی برای جلوگیری از :

×       تعارض

×       مقاومت در برابر تغییر

×       سیاسی کاری

استعاره تئاتر در سینما و تلویزیون

اهمیت استعاره تئاتر تا بدانجاست که تاکنون چندین فیلم تلویزیونی یا سینمایی با محوریت این استعاره ساخته شده است که مهمترین آنها عبارتند از:

—  Being There(Peter Sellers’s classic)                                                   

—  Trading Places( Eddie Murphy’s)

—  Body Heat(William Hurt’s)                                                               

—  Bananas (Woody Allen’s )                                                              

—  The Horse’s Mouth(Sir Alec Guinness’s classic)                                           

—  Rear Window(Hitchcock’s)                                                                   

—  An injured photographer(played by Jimmy Stewart)

—  Once in a Lifetime(George Kaufman and Moss Hart’s classic farce)       

—  The first five minutes of the movie Patton

Opening scene from Dead Poets’ Society can be used as a way of reinforcing the importance of “good theater” to convey what you want others to know and believe.





نوع مطلب : نقد فیلم و نمایش، عمومی، MBA، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


 
   
   
تحلیل آمار سایت و وبلاگ بازی فکری دوز
 ـ